Η οικονομία δεν είναι οι δείκτες. Είναι ο άνθρωπος.
Στην Κύπρο σήμερα δεν ζούμε απλώς ένα πρόβλημα ακρίβειας. Ζούμε ένα πρόβλημα κοινωνικής ισορροπίας. To ποσοστό ανάπτυξης και οι μακροοικονομικές επιδόσεις της οικονομίας δείχνουν να ευημερούν, όμως η πραγματική ζωή δεν μετριέται με επιδόσεις και δείκτες, μετριέται αλλού. Στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στο ενοίκιο, στον λογαριασμό του ρεύματος, στο κόστος στέγασης, στην αγωνία του συνταξιούχου και στη διαρκή πίεση που βιώνει η μεσαία τάξη.
Δεν μπορούμε να αγνοούμε το 17,1% του πληθυσμού που παρέμεινε σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Άσε που για τα άτομα 65+ το ποσοστό του κινδύνου φτώχειας έφτασε το 31,1%.
Αυτή είναι μια πολιτική αποτυχία του σημερινού κοινωνικοοικονομικού μοντέλου. Οι αριθμοί μπορεί να ευημερούν, αλλά η κοινωνία πιέζεται. Η μεσαία τάξη φτωχοποιείται σιωπηλά, οι νέοι αδυνατούν να χτίσουν αυτόνομη ζωή, οι οικογένειες εξαντλούνται και οι χαμηλοσυνταξιούχοι καλούνται να επιβιώσουν σε συνθήκες που δεν συνάδουν με κοινωνικό κράτος. Τα γεγονότα αυτά, δεν είναι ούτε φυσικό φαινόμενο ούτε αναπόφευκτη εξέλιξη. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που άφησαν την αγορά να λειτουργεί χωρίς επαρκή κοινωνική εξισορρόπηση.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η ΕΔΕΚ προτάσσει μια καθαρή τρίτη κατεύθυνση. Ούτε ασύδοτη αγορά, ούτε διαχείριση της φτώχειας με αποσπασματικά επιδόματα. Προτάσσει ισχυρό κοινωνικό κράτος, δίκαιη εργασία, αξιοπρεπή σύνταξη και ενεργή στεγαστική πολιτική. Ζητούμε σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 25% έως το 2028, καθολική και αναλογική εφαρμογή της ΑΤΑ, αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή των φορολογικών κλιμάκων για χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, καθολική συμμετοχή των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα σε επαγγελματικά ταμεία σύνταξης, καθώς και άμεση αύξηση των χαμηλών συντάξεων.
Ιδιαίτερα στο στεγαστικό, όπου η κοινωνική πίεση γίνεται εκρηκτική, η ΕΔΕΚ προτείνει το Γενικό Σχέδιο Οικίας (Γε.Σ.ΟΙ.), με αξιοποίηση κρατικής γης, μακροχρόνιες μισθώσεις, ανακαίνιση ακινήτων με αντάλλαγμα ένταξή τους σε προσιτό ενοίκιο, μετατροπή κενών κτιρίων σε κατοικίες, ειδικές ρυθμίσεις για νέους εργαζόμενους και φοιτητές, και πλαίσιο ελέγχου τιμών μέσα στο σχέδιο. Είναι μια παρέμβαση που δεν περιορίζεται σε ευχές, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της στεγαστικής ανισότητας.
Η κοινωνική δικαιοσύνη δεν είναι σύνθημα. Είναι πολιτική μάχη. Και στις βουλευτικές εκλογές το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι ποιος θα κάνει καλύτερη επικοινωνιακή πολιτική, αλλά ποιος έχει τη βούληση να αποκαταστήσει την κοινωνική ισορροπία. Η ΕΔΕΚ έχει διαχρονικά ως προμετωπίδα της το κοινωνικό κράτος. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αυτό δεν είναι ιδεολογική πολυτέλεια. Είναι κοινωνική ανάγκη.
Επιγραμματικά απαιτούμε:
Αύξηση του κατώτατου μισθού με σαφή πορεία προς +25% έως το 2028 και καθολική, αναλογική εφαρμογή της ΑΤΑ.
Αυτόματη αναπροσαρμογή (βάση τιμάριθμου) των φορολογικών κλιμάκων για να σταματήσει η αφαίμαξη χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων από τον πληθωρισμό.
Άμεση αύξηση των χαμηλών συντάξεων και παράλληλα μέτρα για τη βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Καθολική συμμετοχή σε επαγγελματικά ταμεία σύνταξης για τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα.
Ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική μέσω Γε.Σ.ΟΙ.: κρατική γη, ανακαινίσεις με κοινωνικό αντάλλαγμα, μετατροπή κενών κτιρίων σε κατοικίες, στέγαση νέων και φοιτητών, πλαίσιο προσιτού ενοικίου.
Γιατί, για εμάς στην ΕΔΕΚ,… ΤΟ ΑΞΙΖΕΙΣ!
